Groźne choroby od pocałunku?

Choroby od pocałunku?

Pocałunek daje nam dużo przyjemności, ale czy całowanie się z kimś jest dla nas bezpieczne? Czy od pocałunku można chorować? Okazuje się, że tak, a nawet ciężko! Oprócz chorób przekazywanych drogą kropelkową, całowanie się, nawet z osobą pozornie zdrową, może być przyczyną kilku bardziej specyficznych problemów ze zdrowiem! Choć nie zdarza się to dość często, to w efekcie całowania się możemy zostać obdarowani dość uciążliwymi, a niekiedy bardzo groźnymi chorobami!

Większość osób bardzo lubi się całować z ukochaną osobą i robi to kiedy tylko przytrafi się na to odpowiednia okazja. Można śmiało stwierdzić, że w większości przypadków całowanie sprawia nam wielką radość, ale czy jest bezpieczne dla naszego zdrowia? Niestety nie zawsze! Jak się bowiem okazuje, pocałunki, niekoniecznie te głębokie, mogą być przyczyną rozprzestrzeniania się poważnych patogenów.

Całowanie się

Groźnymi chorobami od własnego partnera można się zarazić nie tylko poprzez kontakty seksualne. Niekiedy, aby do tego doszło, wystarczy „niewinny” pocałunek. Na liście chorób przekazywanych poprzez pocałunek - oprócz tych, które przenoszone są drogą kropelkową (np. gruźlica czy angina) - znajdują się, między innymi, następujące pozycje:

  • mononukleoza – jeśli przebieg jest łagodny i bez powikłań, choroba nie wymaga leczenia;
  • opryszczka wargowa – jeśli przebieg jest łagodny i bez powikłań, choroba nie wymaga leczenia;
  • cytomegalia – bardzo groźna dla płodu. U osób dorosłych choroba zazwyczaj ustępuje samoistnie;
  • Kiła (Syfilis) – choroba wymaga leczenia. Nieleczona kiła ma zawsze śmiertelny przebieg!

Podsumowanie Całowanie ukochanej osoby sprawia nam dużą radość, ale nie zawsze jest bezpieczne dla zdrowia.

Mononukleoza

Znana również jako choroba pocałunków, mononukleoza to infekcja wywołana przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), charakteryzująca się objawami takimi jak powiększone węzły chłonne, osłabienie, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, dreszcze, wysoka gorączka. W przebiegu choroby dość często ulega powiększeniu śledziona. Pojawić mogą się także dolegliwości charakterystyczne dla zapalenia wątroby - zażółcenie skóry. Objawy mononukleozy utrzymują się zazwyczaj do 2 tygodni, ale pełne wyzdrowienie następuje dopiero średnio po około 90 dniach.

Warto zaznaczyć, że mononukleozą można zarazić się od osoby rzekomo „zdrowej”, będącej jednak nosicielem wirusa EBV. Wirus Epsteina-Barr wykrywany jest w ślinie u około 30 procent pozornie zdrowych osób! EBV może pozostawać w ślinie człowieka przez wiele miesięcy od momentu zakażenia (źródło 1).

Mononukleoza

Mononukleoza nie jest uznawana za infekcję groźną, lecz niekiedy, szczególnie u osób z osłabioną odpornością może dojść do cięższych powikłań, takich jak przykładowo:

  • powiększenie migdałków;
  • zaburzenia pracy serca;
  • anemia;
  • małopłytkowość;
  • pęknięcie śledziony;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie wątroby.

Podsumowanie Mononukleozą można się zarazić w efekcie całowania się, nawet z osobą pozornie zdrową. Choroba sama w sobie nie jest groźna, ale u osób z osłabioną odpornością może dojść do uciążliwych powikłań.

Opryszczka wargowa

Wirus opryszczki zwykłej (HSV - herpes simlex virus lub HHV - human herpesvirus) występuje u ludzi bardzo często i w zależności od jego rodzaju powoduje zmiany chorobowe w obrębie jamy ustnej, nosa i na genitaliach (HSV-1), lub atakuje przede wszystkim genitalia (HSV-2).

Wirus ma do siebie to, że po pierwotnym zarażeniu się nim, może przebywać w organizmie w stanie latencji - czyli uśpienia, co oznacza, że po przedostaniu się do ciała częściowo migruje drogą nerwów do zwojów czuciowych (trójdzielnego lub krzyżowego) gdzie replikuje się i pozostaje w utajeniu, aż do okoliczności sprzyjającej pełnemu rozwojowi choroby (źródło 2). Może to być zwyczajny spadek odporności, a u kobiet nawet miesiączka.

Opryszczka

Okres inkubacji wirusa wynosi przeważnie 5-6 dni, po czym może on atakować komórki naczyń krwionośnych (śródbłonek), powodując ich martwicę, a następnie stan zapalny i zbieranie się płynu, czyli wysięk, który przyczynia się do powstawania charakterystycznych pęcherzyków. Warto zaznaczyć, że opryszczką można się zarazić już w momencie, gdy pęcherzyki nie są jeszcze widoczne, natomiast pojawiają się pierwsze objawy choroby (kłucie, mrowienie, swędzenie). Dlatego - jeśli chodzi o całowanie - to nasze bezpieczeństwo zależy w tym przypadku od czujności i uczciwości partnera.

Choć opryszczka wargowa, poza klasycznymi jej objawami może również wywoływać zapalenie błony śluzowej dziąseł i jamy ustnej, zapalenie migdałków podniebiennych, ból gardła i gorączkę, to w większości przypadków infekcja przebiega łagodnie i samoistnie ustępuje po około 7-21 dniach. Rany mogą pojawić się ponownie w pewnych stresujących sytuacjach.

Niestety u osób z upośledzoną odpornością choroba może wywołać cięższe powikłania, takie jak przykładowo:

  • zapalenie tęczówki, ciała rzęskowego i tarczowate zapalenie rogówki;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – zwykle o łagodnym przebiegu;
  • zagrażające życiu zapalenie mózgu.

Podsumowanie Opryszczka wargowa jest chorobą o łagodnym przebiegu, lecz w niektórych przypadkach może mieć bardzo poważne powikłania.

Cytomegalia

Cytomegalia jest chorobą wywołaną przez wirusa o nazwie cytomegalowirus, a zarazić się jest nią najłatwiej przez całowanie. Wirus atakuje głównie gruczoły ślinowe. Osoby zarażające innych mogą być zdrowymi nosicielami wirusa, który stanowi bardzo poważne zagrożenie dla kobiet w ciąży (płodu) oraz dla osób z osłabioną odpornością. Zachorowanie na cytomegalię przez przyszłe matki w pierwszym trymestrze ciąży może prowadzić do poronienia lub wad rozwojowych u dziecka. Również w kolejnych trymestrach ciąży choroba może być przyczyną przedwczesnego porodu.

Cytomegalia

U osób dorosłych choroba miewa zazwyczaj łagodny przebieg. Mogą jednak wystąpić:

  • powiększenie węzłów chłonnych;
  • powiększenie wątroby;
  • powiększenie śledziony;
  • zapalenie gardła;
  • bóle głowy i mięśni.

Podsumowanie Cytomegalia jest chorobą szczególnie niebezpieczną dla płodu i osób z upośledzoną odpornością. U kobiet w ciąży cytomegalia może być przyczyną przedwczesnego porodu!

Kiła (Syfilis)

Kiła jest groźną układową chorobą zakaźną, wywoływaną przez bakterię o nazwie krętek blady. Nie zarazisz się kiłą podając rękę choremu, przebywając z nim na basenie, a nawet pijąc z tego samego kubka, czy korzystając z tej samej toalety. Niestety, jedną z typowych dróg infekcji, oprócz oczywiście kontaktów seksualnych, jest głęboki pocałunek!

Wyróżniamy dwa główne etapy kiły – wczesny oraz późny. Kiła wczesna trwa do 2 lat od zakażenia się bakterią i dzieli się na dwie fazy: kiłę I okresu (pierwotną) oraz kiłę II okresu (wtórną). Kiła wczesna to najbardziej zakaźny okres choroby. Po 2 latach jej zakaźność stopniowo maleje.

Objawy pierwszego stadium kiły zwykle pojawiają się po upływie od 10 do 90 dni od momentu przedostania się bakterii do organizmu. Można wówczas zauważyć, że węzły chłonne w okolicach pachwin są powiększone. Zazwyczaj pierwszym widocznym objawem kiły jest niewielka, bezbolesna rana (owrzodzenie) na skórze – występujące w miejscu zarażenia. Może również pojawić się kilka owrzodzeń. Tak czy inaczej, zazwyczaj znikają one samoistnie po upływie od 3 do 6 tygodni. Nie oznacza to jednak końca choroby, a jedynie przejście do jej kolejnej fazy.

Syfilis

Po upływie od 2 do 10 tygodni od pojawienia się małej ranki w miejscu, w którym doszło do zakażenia, mogą występować objawy takie jak (źródło 3):

  • wypadanie włosów;
  • bóle głowy;
  • ekstremalne zmęczenie;
  • bóle mięśni;
  • wysypka skórna powodująca drobne, czerwonobrązowe owrzodzenia;
  • rany w jamie ustnej, pochwie lub odbycie;
  • gorączka;
  • powiększone węzły chłonne;
  • utrata masy ciała.

Choć nie każdy przypadek kiły ma taki sam – książkowy – przebieg, to po jakimś czasie powyższe objawy przeważnie samoistnie znikają (po to aby prędzej czy później ponownie się pojawić), a kiła przechodzi na pewien czas do swojej utajonej postaci. Jest to faza choroby, w które nie występują jakiekolwiek widoczne objawy zakażenia. Może to dotyczyć zarówno wczesnego etapu infekcji, jak i fazy późnej. Niestety, pomimo braku ewidentnych objawów choroby, wywołujące zakażenie krętki blade dalej sieją ogromne spustoszenie w organizmie, a jedynym sposobem wykrycia kiły utajonej jest zrobienie badań krwi w tym kierunku.

Po upływie od 10 do 30 lat od zakażenia, kiła przechodzi do swojego trzeciego i najciężej objawiającego się etapu. Mogą wówczas występować takie objawy jak (źródło 4):

  • zaburzenia neurologiczne;
  • zakażenie i zapalenie błon w mózgu i rdzeniu kręgowym;
  • drętwienie;
  • głuchota;
  • problemy ze wzrokiem i całkowita ślepota;
  • depersonalizacja;
  • demencja;
  • choroby serca;
  • tętniak;
  • zapalenie naczyń krwionośnych.

Nieleczona kiła ma zawsze śmiertelny przebieg!

Podsumowanie Kiła (syfilis) jest bardzo groźną chorobą ogólnoustrojową, którą można się zarazić - między innymi - od pocałunku. Nieleczona lub niewłaściwie leczona kiła ma zawsze śmiertelny przebieg!

Bibliografia:

1 – Mayo Clinic – Mononucleosis;
2 – Web MD – Oral Herpes;
3 – Web MD – What Are the Symptoms of Syphilis?;
4 – Web MD – What Are the Symptoms of Syphilis?