Najczęściej czytane

Lewatywa w czasach Ludwika XIV

Król Ludwik XIV znany jest również ze swojego niezmiernego zamiłowania do lewatywy. Król w ogóle nie krępował się, gdy podczas zabiegu lewatywy przyjmował ważnych gości lub brał udział w oficjalnych ceremoniałach na dworze. Jeden fakt usprawiedliwia jednak dziwny zwyczaj króla: w jego czasach stosowanie lewatywy przez osoby zamożne było bardzo powszechne i całkiem normalne, ponieważ zabieg uważany był za niesamowicie korzystny dla zdrowia. Ludzie na ogól nie wstydzili się wykonywać lewatywę w obecności innych osób, a zwyczaj taki był bardzo powszechny. Udokumentowane zostało pewne historyczne zdarzenie, w trakcie którego Księżna Borgogni, w trakcie rozmowy z samym Ludwikiem XIV, została poddana zabiegowi lewatywy przez swoją służącą.


Damy dworu bardzo często wykonywały wspólne zabiegi lewatywy i nie stanowiło to dla nich jakiegokolwiek powodu do wstydu. Za czasów panowania króla Ludwika XIV wszystkie damy dworu, a w szczególności te, które najczęściej służyły królowi, miały obowiązek wykonywania codziennej lewatywy, tak aby konieczność udawania się do toalety nie zakłócała ich obowiązków.
Francuska szlachta nie zadowalała się jednak zwykłą wodą. Większość szlachciców stosowało do zabiegów lewatywy specjalne roztwory wzbogacone naturalnymi aromatami. Roztwory były także często zabarwione na życzenie klienta.

Borelioza w Polsce

Dane statystyczne dotyczące zakażeń Boreliozą w Polsce w roku 2013, w porównaniu do danych z roku 2012. Dane pochodzą z biuletynu informacyjnego wydanego przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, Zakład Epidemiologii. W roku 2013 odnotowano prawie 13 tysięcy zachorowań.

Arbuz

Czy wiedzieliście o tym, że arbuz należy do tej samej rodziny roślin co dynia? Kolejną ciekawostką jest fakt, że można bez posiadania specjalistycznej wiedzy wyhodować własnego arbuza z nasion owocu zakupionego w sklepie.


Warto jednak wówczas pomyśleć o uprawie w doniczce, ponieważ większość arbuzów, które można nabyć w polskich sklepach, to owoce importowane z innych krajów, dla których polski klimat może okazać się mało przyjazny.

Niesamowity Zhou Ting-Jeu

Zhou Ting-Jue jest międzynarodowej sławy wielkim mistrzem Qi Gong, Kung Fu oraz Tai Chi Chuan. Obecnie 79-letni Zhou Ting-Jue, który rozpoczął naukę Kung Fu w wieku 7 lat, a z Qi Gong zetknął się po raz pierwszy gdy miał już 16 lat, posiada niesamowite zdolności.


Mistrz jest w stanie leczyć energią Qi praktycznie wszystko to, z czym zachodnia medycyna radzi sobie ciężko lub w ogóle sobie nie radzi. Mistrz pomógł już wielu osobom, w tym także samemu Dalaj Lamie! Pan Zhou Ting-Jue, który był niejednokrotnie obiektem badań naukowych oraz gościem w znanych transmisjach telewizyjnych, jest w stanie wygenerować ze swoich dłoni ciepło o temperaturze 202 stopni w skali Fahrenheita, a także utrzymać ciężar swojego ciała na cienkiej kartce papieru.

Strony

Lewatywa

Lewatywa w czasach Ludwika XIV

Król Ludwik XIV znany jest również ze swojego niezmiernego zamiłowania do lewatywy. Król w ogóle nie krępował się, gdy podczas zabiegu lewatywy przyjmował ważnych gości lub brał udział w oficjalnych ceremoniałach na dworze. Jeden fakt usprawiedliwia jednak dziwny zwyczaj króla: w jego czasach stosowanie lewatywy przez osoby zamożne było bardzo powszechne i całkiem normalne, ponieważ zabieg uważany był za niesamowicie korzystny dla zdrowia. Ludzie na ogól nie wstydzili się wykonywać lewatywę w obecności innych osób, a zwyczaj taki był bardzo powszechny. Udokumentowane zostało pewne historyczne zdarzenie, w trakcie którego Księżna Borgogni, w trakcie rozmowy z samym Ludwikiem XIV, została poddana zabiegowi lewatywy przez swoją służącą.


Damy dworu bardzo często wykonywały wspólne zabiegi lewatywy i nie stanowiło to dla nich jakiegokolwiek powodu do wstydu. Za czasów panowania króla Ludwika XIV wszystkie damy dworu, a w szczególności te, które najczęściej służyły królowi, miały obowiązek wykonywania codziennej lewatywy, tak aby konieczność udawania się do toalety nie zakłócała ich obowiązków.
Francuska szlachta nie zadowalała się jednak zwykłą wodą. Większość szlachciców stosowało do zabiegów lewatywy specjalne roztwory wzbogacone naturalnymi aromatami. Roztwory były także często zabarwione na życzenie klienta.

Lewatywa z tytoniowego dymu

Gdy tytoń dotarł z Nowego Świata do Europy, był on często stosowany przez europejskich medyków jako lekarstwo przy dolegliwościach takich jak uczucie zimna bądź senność. Prędko europejczycy zaczęli powszechnie stosować zapożyczony od północnoamerykańskich tubylców zabieg lewatywy z dymu tytoniowego. Zabieg ten był zalecany w przypadku rozmaitych dolegliwości zdrowotnych, a także stosowano go podczas udzielania pierwszej pomocy osobom, które o mały włos nie utonęły, aby przywrócić pacjentów do życia. Medycy tamtych czasów uważali, iż zabieg lewatywy z dymu tytoniowego może skutecznie ratować życie. W rzeczywistości, wiele konkretnych i dobrze udokumentowanych przypadków potwierdzało to przekonanie. W roku 1870 Royal Humane Society przyczyniło się do powstania wzdłuż rzeki Tamizy dużej ilości punktów ratujących życie, wyposażonych między innymi w zestawy do wykonywania lewatywy z dymu tytoniowego. Zabieg lewatywy z dymu tytoniowego był również często wykonywany na pacjentach cierpiących na przepuklinę.
Lewatywa z dymu tytoniowego była bardzo popularna aż do XIX wieku, lecz stopniowo ustała po roku 1811, kiedy to przytoczono naukowe dowody, iż nikotyna zawarta w tytoniu, jest dla ludzkiego organizmu bardzo szkodliwa i niebezpieczna.

Co to jest Lewatywa

Lewatywa to zabieg polegający na wprowadzaniu do jelit płynów, generalnie w celach leczniczych.

Lewatywa może być płytka lub głęboka. Lewatywa płytka ma miejsce gdy płyny wprowadzane są wyłącznie do okolic odbytu. Lewatywę płytką lekarz może zlecić przykładowo w przypadku trwającego co najmniej 3 dni zaparcia. Lewatywa głęboka polega natomiast na oczyszczaniu całego jelita grubego, do którego wprowadza się w tym celu generalnie około 2 litrów wody za pomocą specjalnego irygatora.

W zależności od rodzaju i celu zabiegu stosowanym płynem może być woda lub specjalny roztwór, np. wody z mydłem, roztwór wody mydlanej z parafiną lub inne specyfiki.

Bardzo popularnym zabiegiem jest dziś hydroterapia okrężnicy, czyli tak zwana hydrokolonoterapia.

Lewatywa wczoraj i dziś

Już w roku 1500 p.n.e. starożytni Egipcjanie stosowali specjalne techniki oczyszczania okrężnicy za pomocą lewatywy, co zostało dobrze udokumentowane w papirusie zwanym Papirusem Ebers, będącym zbiorem Egipskich receptur medycznych oraz zaleceń dotyczących zdrowia.

W późniejszym okresie, jak wynika z wielu starożytnych inskrypcji, nie tylko babilończykom, ale również asyryjczykom dobrze znane były zdrowotne praktyki oparte na stosowaniu lewatywy.

Uznawany za ojca medycyny Hipokrates był wielkim zwolennikiem lewatywy. Ordynował on swoim pacjentom wlewki z wody, roztworów soli, a także oleju.

Kolejnym zwolennikiem kuracji bazujących na lewatywie był sam Galen, jeden z najsłynniejszych lekarzy wszech czasów, żyjący w okresie ok. 130-200 n.e.

W dawnych czasach lewatywa była wykonywana za pomocą bardzo prymitywnych, jedynych wówczas dostępnych, narzędzi. Nie było to zbyt higieniczne i mogło być przyczyną prznoszenia się się różnego rodzaju bakterii do organizmu człowieka. Około wieku VI n.e. w niektórych Afrykańskich wioskach stosowano tykwę napełnioną wodą w celu wykonania wlewu. Często posługiwano się tam wtedy również krowim rogiem. Dopiero około roku 1000 n.e. powstało pierwsze w historii specjalistyczne narzędzie służące do wykonywania doodbytniczego wlewu. Nie zostało jednak do końca ustalone kto był wynalazcą słynnego przyrządu. Jedni przypisują zasługę słynnemu Avicennie (980-1036 A.D.), inni zaś twierdzą iż wynalazek powstał dzięki słynnemu Abulcasis (Abu al-Qasim Khalaf ibn al-Abbas Al-Zahrawi), który żył w okresie 1013-1106 n.e., a więc dożył aż 93 lat, w okresie gdy średnia długość życia wynosiła około 30 lat.

W roku 1480 Ludwik XI został błyskawicznie uzdrowiony z groźnego ataku apopleksji przy pomocy lewatywy, dzięki czemu stał się on wielkim zwolennikiem tej praktyki zdrowotnej. Od tamtej pory słynny król nie tylko bardzo chętnie stosował lewatywę na sobie, ale także zlecał wykonywanie wlewów swoim psom, gdy tylko przypuszczał, że istniała taka potrzeba. Był to jeden z najlepszych okresów popularności lewatywy. Lewatywę robiono nie tylko z wody, ale także z rozmaitych ziół i alkoholi. Damy dworu, bez najmniejszego krępowania się, spotykały się na wspólne zabiegi. Do kuracji używano wówczas także niektórych płynnych pokarmów.

Wielkim fanem lewatywy był również król Ludwik XIV. Szacuje się, że podczas swojego panowania, został od poddany około 2000 tego rodzaju zabiegom. Znane są pewne fakty z życia króla, z których wynika iż często poddawany był on zabiegom podczas pełnienia publicznych ceremoniałów bądź funkcji na dworze królewskim lub przyjmując do siebie gości.

W XIX wieku wynalezienie gumy przyczyniło się do produkcji coraz to bardziej zaawansowanych urządzeń służących do czyszczenia okrężnicy, ale pomimo tego, w tym właśnie okresie lewatywa straciła wielu zwolenników, głównie ze względu na coraz to większą dostępność środków przeczyszczających oraz innych leków pozytywnie wpływających na stan zdrowia.

W XX wieku lewatywa zyskała prawdziwe uznanie w środowisku medycznym. Napisano wiele prac medycznych na temat hydroterapii okrężnicy, której apogeum nastąpiło w latach 70' ubiegłego wieku. Po tym okresie hydroterapię okrężnicy (lewatywa głęboka) zaczęto zastępować innymi rozwiązaniami medycznymi, w zależności od dolegliwości pacjenta. W wielu przypadkach wybór terapii padał na środki przeczyszczające lub płytką lewatywę, polegającą na wprowadzaniu wody (lub innych płynów) tylko do odbytnicy.

Dziś wszelkie rodzaje lewatywy są bardzo popularne na całym świecie. W samych Stanach Zjednoczonych istnieje około 8 rodzajów oficjalnie opatentowanych urządzeń służących do hydroterapia okrężnicy. W niemal każdej europejskiej aptece można nabyć różnego rodzaju urządzenia, a także jednorazowe zestawy do lewatywy.

Lewatywa a zdrowie

W dzisiejszych czasach lewatywa stosowana jest o wiele rzadziej niż dawniej. Postęp medycyny, w większości przypadków, wyparł zabieg lewatywy, głównie skutecznymi środkami farmakologicznymi i innymi metodami terapeutycznymi.

Dziś lewatywę medyczną wykonuje się w bardzo nielicznych i konkretnych przypadkach:

długo utrzymujący się nieprzyjemny zapach w jamie ustnej i biały nalot na języku;
problemy jelitowe typu zaparcia, bądź skurcze jelit;
opcjonalnie przed porodem;
przed niektórymi badaniami diagnostycznymi jelit;
nieprzyjemny zapach ciała;
częste bóle głowy, apatia, rozdrażnienie;
podawanie leków drogą jelitową.

Gdy jelito grube jest bardzo zanieczyszczone, wówczas organizm ludzki zaczyna pracować w nieprawidłowy sposób, ponieważ jelito grube nie jest w stanie pełnić swoich podstawowych funkcji. Zanieczyszczone złogami kałowymi i pasożytami jelito nie może prawidłowo wchłaniać pokarmów. Wtedy generalnie zaleca się oczyszczenie jelita grubego stosując głęboką lewatywę. Zabieg przywraca sprawność jelita, a co za tym idzie, zdrowie pacjenta wraca do normy.

Lewatywa może również służyć do podawania leków drogą jelitową. Podane w ten sposób leki wchłaniane są o wiele lepiej przez organizm, niż leki podawane doustnie. Podawanie leków drogą jelitową umożliwia wyeliminowanie nieprzyjemnych, a niekiedy niebezpiecznych objawów takich jak nudności, bądź wymioty, które mogą nastąpić gdy niektóre leki podawane są doustnie. Pacjentowi można podać w ten sposób nawet środki znieczulające, przykładowo przed zabiegiem chirurgicznym.

Lewatywa przed porodem jest coraz częściej stosowana, lecz zabieg ten budzi pewne kontrowersje w środowisku medycznym. Według Światowej Organizacji Zdrowia, lewatywa przed porodem nie ma jakiegokolwiek medycznego uzasadnienia. Zabieg zalecany jest jednak przez wielu lekarzy, ponieważ zapobiega on mimowolnemu oddaniu stolca w trakcie porodu, co chroni noworodka przed kontaktem z groźnymi bakteriami kałowymi, a także daje kobiecie rodzącej większą swobodę psychiczną. Wiele kobiet obawia się mimowolnego oddania kału podczas porodu, przez co niepotrzebnie się dodatkowo stresuje. Należy zwrócić uwagę na dodatkowy fakt, iż na kilka dni przed porodem może wystąpić zatwardzenie. Lewatywa przed porodem to opcja wybierana przez coraz to większą ilość kobiet.

Slownik:

Komentarze

Lewatywa to nie tylko wielka przyjemność podczas oczekiwania na wypróżnienie i samego wypróżniania, ale także wielka higiena osobista i samo zdrowie. Jestem osobą psychicznie uzależnioną od lewatywy. Moją pierwszą lewatywę zrobił mi chłopak gdy miałam 22 lata. Dziś, w wieku 32 lat, stosuję lewatywę codziennie rano, przed udaniem się do pracy. W ten sposób nie tylko mam wielką przyjemność z powodu samej lewatywy, ale także ponieważ mój organizm się bardzo oczyszcza ze wszelkich toksyn, a na dodatek problem kupy w pracy nie zakłóca mojego umysłu, przez co mogę być bardzo skoncentrowana na ważnych czynnościach przez cały dzień. Aby dogłębnie zrozumieć czym jest lewatywa, a w szczególności stosowanie jej codziennie i jakie korzyści przynosi, musicie tego sami spróbować. Człowiek czuje się lekki jak piórko, a umysł staje się ostry jak brzytwa. Stosuję lewatywę płytką lub głęboką, w zależności od moich potrzeb, natomiast lewatywę głęboką, która przynosi najwięcej przyjemności i korzyści, stosuję przynajmniej raz w tygodniu.

Jak można pisać takie komentarze? Pani uzależniowa powinna się zastanowić nad głupotami jakie wypisuje. Po przeczytaniu pani komentarza poczułam się zniesmaczona. Bardzo niesmaczne, a wręcz obrzydliwe. Fui! Kobieto idź na lewatywowy odwyk!

Co może być przyjemnego w lewatywie?? Lewatywa to zabieg lekarski, który w wielu przypadkach ma swoje gruntowne uzasadnienie. Natomiast traktowanie lewatywy jako czysta przyjemność to tylko zboczenie. Lewatywa jest bardzo pomocna w oczyszczaniu organizmu z trucizn, które gromadzą się w jelitach, w tym grzybów i różnych pasożytów. Chodzi jednak o lewatywę jelita grubego, w którym lubią się gromadzić wszelkiego typu świństwa pogarszające wchłanianie pokarmóm i negatywnie wpływające na zdrowie. Taka lewatywa powinna być stosowana u ludzi dorosłych raz na 3-4 lata. Efekty mogą być zaskakujące. Lewatywa płytka ma sens tylko w przypadku długiego, ponad 3 dniowego zaparcia. Z zawodu jestem pielęgniarką i wiem, że zabieg lewatywy wcale nie jest przyjemny, szczególnie dla osób starszych. Jeżeli ktoś traktuje to jako przyjemność, to niech sobie lepiej uświadomi ile biedaków musi się temu zabiegowi poddawać z konieczności!

Strony

Dodaj komentarz

Plain text

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.