W środku nocy otwierasz oczy, ale nie możesz się ruszyć - Koszmarne demony napastujące ludzi we śnie

W kulturach rozmaitych zakątków świata – również polskiej - pojawiają się wampiryczne istoty, żywiące się ludzką energią, czasami też krwią. Atakują swoje ofiary, gdy te smacznie śpią i niczego się nie spodziewają. Osoby nawiedzane przez te istoty przeżywają istny koszmar, z którego bardzo trudno jest im się ocknąć. Wysysające siły życiowe demony atakują poprzez uciskanie ciał śpiących ofiar, często również napastując je seksualnie.

Wyobraź sobie, że nagle budzisz się w środku nocy i zaczynasz odczuwać paniczny lęk gdy tylko zdajesz sobie sprawę z tego, iż właśnie zbliża się do Ciebie jakaś koszmarna istota. Chcesz się podnieść, zapalić światło i sprawdzić co to takiego, ale niestety okazuje się, że nie możesz się poruszać. Każdy centymetr kwadratowy Twojego ciała jest kompletnie bezwładny. Twoje tętno przyśpiesza, zalewają Cię zimne poty i zaczynasz odczuwać brak tchu. Oczy masz szeroko otwarte i widzisz jak przerażające stworzenie siada na Twojej klatce piersiowej. Odczuwasz ciężar tej istoty, co znacznie utrudnia Ci oddychanie. Boisz się panicznie, bo nie wiesz co się dzieje. Masz wrażenie, że zaraz umrzesz i że nic nie możesz na to poradzić. Po wielu nieudanych próbach wybudzenia się z tego koszmaru, gdy już czujesz, że jest dosłownie po Tobie, udaje Ci się wyjść z beznadziejnej sytuacji. W końcu siadasz na krawędzi łóżka, zaczynasz uspakajać oddech i starasz się logicznie wytłumaczyć swoje przerażające doświadczenie. Jest Ci bardzo zimno i przez długi czas nie możesz usnąć.

Paraliż senny - Inkub, sukub, mora, a może Rusałka?

Jeśli powyższy scenariusz jest Ci choć trochę znajomy, być może w przeszłości nawiedził Cię żywiący się ludzką energią życiową demon, inkub lub sukub. Nocne demony uprawiające seks ze swoimi śpiącymi ofiarami.

Zdanie nauki: za przerażające wizje odpowiada paraliż senny

Zdaniem naukowców, nocne zmory są wytworem wyobraźni pobudzonej przez naturalne reakcje fizjologiczne zachodzące w naszych mózgach podczas snu.

Naukowcy przekonują, iż występujący fizjologicznie paraliż senny może odpowiadać za głęboko zakorzeniony w wierzeniach ludowych motyw nocnego demona (mara, sukkub, inkub).

Paraliż senny to tymczasowa utrata funkcji mięśni, która zazwyczaj ma miejsce podczas zasypiania, zaraz po zaśnięciu lub po przebudzeniu. Neurolodzy uważają, że paraliż senny następuje gdy wychodzisz ze snu, z towarzyszącym mu żywym obrazem, ale nie możesz poruszyć żądną kończyną, ani mięśniem. Jesteś w pewnym sensie świadomy tego co się dzieje wokół Ciebie, ale ponieważ dodatkowo przenosisz obrazy ze snu do swojej rzeczywistości, może ona być nieco zniekształcona.

Specjaliści definiują paraliż senny jako „mieszany stan świadomości, łączący elementy snu o szybkim ruchu gałek ocznych z elementami czuwania". Ale… czy naukowcy mają rację i na tym to wszystko polega? A co z wizjami demonicznych istot, których doświadczają miliony ludzi z różnych zakątków świata? Czemu pomimo różnic kulturowych, mrożące krew w żyłach byty widywane w trakcie rzekomego paraliżu sennego są do siebie tak bardzo podobne? No cóż... na to pytanie naukowcy nie znają odpowiedzi. A może warto by jej poszukać w wierzeniach ludowych, mitologii i starożytnych księgach?

Czy demony mogą wysysać z ludzi energię życiową zwodząc ich do odbycia seksualnego stosunku w trakcie snu?

Najwcześniejsze wzmianki o demonicznym seksie w tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej pochodzą z Księgi Rodzaju, która szczegółowo opisuje początki świata i wczesną historię ludzkości. Zgodnie z Księgą Rodzaju, przed potopem Noego upadłe anioły łączyły się z kobietami, aby stworzyć rasę gigantów. Według zapisków widniejących w apokaliptycznej wersji Księgi Enocha (źródło 1), aniołowie lub „Strażnicy” nie tylko uprawiali seks z kobietami, ale także uczyli ludzi magii (źródło 2).

Powiada się, że tak zwane inkuby i sukuby – czyli demony żywiące się energią życiową swoich śpiących ofiar - to w rzeczywistości jeden i ten sam demon, zdolny do przełączania się między formą męską - inkub i żeńską - sukub (źródło 3).

Zgodnie z niektórymi wierzeniami ludowymi, powtarzająca się aktywność seksualna z inkubem lub sukubem, może prowadzić do utraty zdrowia, osłabienia stanu psychicznego, a nawet śmierci (źródło 4).

Według Malleus Maleficarum (źródło 5) - katolickiego traktatu na temat czarownictwa – inkuby mogą zapładniać śpiące kobiety nasieniem, które sukuby pozyskują od skuszonych przez siebie mężczyzn. Księga powiada, że spłodzone w ten sposób potomstwo jest szczególnie podatne na wpływ Szatana.

Inkuby

Inkub jest męskim demonem, który dąży do współżycia seksualnego ze śpiącymi kobietami (źródło 6). Byty bardzo podobne do klasycznego inkuba występują w wielu kulturach.

Nazwa inkub pochodzi od łacińskiego incubus („koszmar”) i incubare („rozmnażać się”). We współczesnej terminologii psychologicznej inkub odnosi się do rodzaju koszmaru, który daje poczucie ciężaru lub ucisku na klatce piersiowej i brzuchu.

Zdaniem niektórych mieszkańców średniowiecznej Europy, współżycie z inkubem miało skutkować narodzinami czarownic, demonów i zdeformowanego ludzkiego potomstwa. Legenda o słynnym magu Merlinie głosi, że ten został spłodzony właśnie przez inkuba.

Inkub
Inkub - De la Henry Fuseli - The Yorck Project (2002) 10.000 Meisterwerke der Malerei (DVD-ROM), distributed by DIRECTMEDIA Publishing GmbH. ISBN: 3936122202. Wikimedia Commons

Niektóre źródła zaznaczają, że inkub jest łatwo rozpoznawalny po swoim nienaturalnie dużym lub zimnym penisie. Chociaż powszechnie uważa się, że inkub jest demonem biseksualnym, zgodnie z niektórymi wierzeniami jego orientacja jest ściśle heteroseksualna, a napastowanie męskiej ofiary jest dla niego albo nieprzyjemne, albo wręcz szkodliwe (źródło 7).

Choć franciszkanin Ludovico Maria Sinistrari stwierdził, że inkuby nie słuchają egzorcystów, nie boją się egzorcyzmów, nie okazują czci dla rzeczy świętych, których wcale się nie lękają (źródło 8), to zgodnie z zapiskami widniejącymi w Malleus Maleficarum, do sposobów służącym zapobieganiu atakom inkubów zalicza się (źródło 9):

  • egzorcyzm;
  • spowiedź;
  • znak krzyża lub recytacja Pozdrowienia Anielskiego;
  • przenoszenie ofiar w inne miejsce;
  • ekskomunika atakującego bytu.

Sukuby

W wierzeniach ludowych sukub to demon płci żeńskiej. Uwodzi śpiących mężczyzn, zazwyczaj poprzez aktywność seksualną. Powiada się, że panowie często nawiedzani przez sukuby mogą cierpieć na różnego rodzaju dolegliwości zdrowotne, zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Choć dochodzi do tego bardzo sporadycznie, w ekstremalnych przypadkach sukub może zabić swoją ofiarę.

Demonologia wyjaśnia, iż pierwsza żona Adama - Lilith – jest królową sukubów. Po odejściu od Adama, Lilith stała się jedną z siedmiu żon Lucyfera. Zgodnie ze średniowiecznymi wierzeniami, Lilith obiecała nie nasyłać sukubów na ludzi posiadających amulet, z imionami trzech aniołów cnoty czystości.

Choć sukuby to istoty demoniczne i przerażające, często przedstawiane są w sztuce – malarstwie, literaturze - jako piękne kobiety. Jednak, dogłębne spojrzenie na sukuby może ujawnić nieludzkie szczegóły ich ciał, takie jak ptasie pazury lub ogon węża (źródło 10).

Sukub
Umieszczona przed XVI-wieczną gospodą rzeźba przedstawiająca sukuba. Oznaczała, że karczma prowadzi również dom publiczny - Autor zdjęcia: Andrew Dunn, CC BY-SA 2.0

Oprócz wysysania energii życiowej i kuszenia mężczyzn współżyciem seksualnym, sukuby starają się także przejąć duszę ofiary poprzez demoralizację na tle seksualnym. Ofiary tych demonów twierdzą, że oprócz kontaktu fizycznego, sukuby w postaci pięknych kobiet potrafiły ukazywać się im we snach.

Sukuby - Mara, czyli nocna zmora

Wedle panujących w Polsce wierzeń ludowych, sukub określany mianem nocna zmora może być duchem kobiety, zarówno żywej, jak i zmarłej. Etymologicznie termin zmora odnosi się do Mary / Marzanny - demona zimy (źródło 11).

W dawnych czasach panowało przekonanie, że kobieta, która niewłaściwie wymówi modlitwę – np. Zmoraś Mario zamiast Zdrowaś Mario może stać się zmorą (źródło 11).

Nocna Zmora atakuje człowieka
Autor: Kasia Walentynowicz - Instytut Adama Mickiewicza – Projekt : Upiór, CC BY-SA 4.0

Zmora może się przedostać do dowolnego pomieszczenia. Zamknięte drzwi i okna nie stanowią dla niej jakiegokolwiek utrudnienia. Demon przechodzi przez najgrubsze ściany. Potrafi przybierać postacie zwierząt i przedmiotów. Nocami zmora wysysa energię życiową ze swoich ofiar. Uwielbia je dusić, siadając całym swoim ciężarem na ich klatkach piersiowych i pozbawiając je tchu. Czasami zostawia ślady swoich ostrych pazurów na skórze pokrzywdzonych. Powiada się, że mocno wygłodzona zmora potrafi pozbawić życia swoją ofiarę, choć zdarza się to raczej rzadko.

Praktyki ochrony przed nocną zmorą obejmują – między innymi - picie kawy przed snem, zmiana pozycji do spania, rozmazywanie kału na drzwiach wejściowych, pozostawienie snopka siana we własnym łóżku kładąc się spać w innym pokoju.

Sukuby - Rusałka

Wedle słowiańskiej mitologii Rusałka jest duchem płci żeńskiej, nimfą wodną, sukubem zamieszkującym wody jezior. Jej oczy świecą niczym zielony płomień. Uwiedzeni przez Rusałkę mężczyźni mogą tracić życie w jej ramionach.

Rusałka to zazwyczaj duch młodej kobiety, która zginęła w samym jeziorze lub w jego pobliżu. Powiada się, że niektóre rusałki to dusze kobiet zamordowanych przez swoich kochanków. Podobno przybywają nawiedzać jezioro przy którym umarły.

Rusałka nie jest szczególnie wroga, lecz będzie mogła zaznać pokoju, tylko wówczas gdy jej śmierć zostanie pomszczona (źródło 12).

Sukuby - Lilith

Lilith była pierwszą żoną Adama. Opuściła Ogród Edenu, stając się matką demonów i najwyższą cesarzową piekła. Podobno to właśnie ona dała życie istotom zwanym Turok-Hana – starożytnym wampirom i to właśnie z tego powodu Lilith uchodzi za Matkę Wampirów.

Lilith
Sumeryjska terakotowa tabliczka przedstwiająca Królową Nocy - Zdjęcie autorstwa Manuel Parada López de Corselas - Praca własna, Wikimedia Commons

Obecnie Lilith to demon z rodzaju sukubów. W rzeczywistości jest ona samą królową sukubów. Krąży w poszukiwaniu nowonarodzonych dzieci, aby je porwać lub udusić. Poza tym bardzo chętnie napastuje śpiących mężczyzn, zwodząc ich do stosunku seksualnego.

Bibliografia:

1 - The Wesley Center - Book of Enoch;

2 - The Conversation - The belief that demons have sex with humans runs deep in Christian and Jewish traditions;

3 - Sacred Texts - The Devil's Prime;

4 - Wikipedia - Incubus;

5 - Wikipedia - Malleus Maleficarum;

6 - Ancient Origins - Incubi and Succubi: Crushing Nightmares and Sex-Craving Demons – Part I;

7 - Stephens, Walter (2002), Demon Lovers, pp. 54, 55, 332, 333, The University of Chicago Press, ISBN 0-226-77261-6;

8 - Masello, Robert (2004), Fallen Angels and Spirits of The Dark, p. 66, The Berkley Publishing Group, 200 Madison Ave. New York, NY 10016, ISBN 0-399-51889-4;

9 - Sacred Texts - Malleus Maleficarum Part 2;

10 - Davidson, Jane P. (2012). Early modern supernatural : the dark side of European culture, 1400-1700. Santa Barbara, Calif.: Praeger. p. 40. ISBN 9780313393433;

11 - Michael Ostling - Oxford University Press, 2011 - Between the devil and the host : imagining witchcraft in early modern Poland;

12 - Myths and Folklore Wiki - Succubus.

Kategorie